„— Ojciec gada jak kto głupi — powiedział Buck z niesmakiem.
— Może tobie się tak wydaje, Buck. Ale jak się ma Boga w sercu, to człowiek czuje, że dzień i noc warto żyć. Ja wcale nie mówię o tym Bogu, o którym słyszysz w kościołach, ale o tym, którego ma się w sobie. Kocham go ogromnie, bo mi pomaga żyć. Dlatego właśnie zrobiłem na fermie poletko Pana Boga, kiedy tu zacząłem pracować za młodu. Bo lubię mieć takie miejsce, na którym mógłbym stanąć i czuć, że tam jest Bóg.
— Pan Bóg jeszcze nie dostał ani centa z tego poletka — zaśmiał się Shaw.
— Wy, chłopcy, nic a nic nie rozumiecie. Wcale nie o to idzie, żebym wyciągnął pieniądze z poletka Pana Boga i dał pastorowi na kościół; ważny jest fakt, że Mu je poświęciłem. Wam tylko w głowie te rzeczy, które możecie zobaczyć i dotknąć, a to nie jest życie. Najważniejsze w życiu jest to, co się w sobie czuje. Owszem, to prawda, że jak powiadasz, Pan Bóg nie dostał ani centa z tego kawałka ziemi, ale liczy się fakt, że Mu go przeznaczyłem. Bo to jest znak, że mam Boga w sercu. On wie, że ja się tu nie
13 — Poletko Pana Boga
bogacę, ale też wcale go nie obchodzi, ile kto zarabia. Cieszy Go fakt, że przeznaczyłem Mu kawałek ziemi na dowód, że mąm Go w sobie.
— To dlaczego ojciec częściej nie chodzi do kościoła — zapytał Shaw. — Jeżeli ojciec tak wierzy w Boga, to trzeba częściej chodzić.“(16)